دوشنبه، ۲۲ دی ۱۴۰۴
تاب بیار عزیزم.
تاب آوردن شاید بخشی از زندگی من و تو شده باشد. من و تویی که در زمانهای زندگی میکنیم که هیچ از فردای خود نمیدانیم ولی باز صبح بیدار میشویم و یک راه جدید برای تاب آوردن آن روز پیدا میکنیم.
در این روزهای سخت که عزیزانی را از دست دادهایم اما تاب آوردن هر لحظه امری سختتر و ناممکنتر میشود. هیچ اما و اگری ندارد این جمله.
تاب بیاوریم و از یاد نبریم که جز یکدیگر سنگری نداریم.
به امید فرداهای روشن.